Los col·loquis de la insigne ciutat de Tortosa/De Nobilitate et claris virtutibus Christofori Despodii

De Viquitexts
Salta a la navegació Salta a la cerca



DE NOBILITATE ET CLARIS VIRTUTIBUS

CHRISTOFORI DESPODII
Autore Jacobo Vitale.

Epigramma


Musa cano numeris insignia gesta latinis.
 Antiqua et clarum nobilitate virum.
Pieriduin regina Clio Cythereia Princeps
 Atque Patris summni nata Jovisque decus
Tu celebrare potes magnorum gesta virorum
 Atque triumphantis premia digna manus
Item mataque heroum Martis quoque fortia bella
 Insigne, et toto quicquid in Orbe fuit.
His igitur coeptis, tenues illapsa per auras,
 Aspira, mentis gloria magna meae.
Gratior huc venias sacros perfusa liquores
 Et placida auratis tempora cincta comis.
Dulcia Meonio recitabis carmina lembo
 Plectraque pegaseum reddere docta melos.
His aptata modis numeros fecisse suaves
 Dissertae poterunt in bene tanta fides.
Praeclaras igitur cupio quas dicere laudes
 Cantibus altisonis temperet apta manus.

Quid non Despodio generoso debet uterque
 Quem nosti illustrem magnanimumque virum?
Hectoreo superat qui heroas pectore priscos
 Aleidem cuius facta sequnta vides.
Tempore si nostro numquam superatus Achilles,
 Degeret in fatis; si superesset ad huc
Saerta genitus turmis praefectus Achivis
 .   .   .   .   .   .   .   .   .   .   .   .   .   .   .   .
Viribus et pollens andaxque fer oxque Camillus
 Hostes qui mira vicerat arte suos,
Si tandem Fabii fortissima pectora Patris
 Arma licet quorum Roma refracta gerit:
Esse putas quenquam vellet qui, Mura, negare
 Hanc quae est Despodio debita palma meo?
Despodium generis collustrat gloria clari
 Amplaque magnificae signa paterna domus
Nobile cui insignes mandarunt stemma parentes
 Ut preciosa auro tessera sculpta docet.
Addit ipse suae virtutis premia celsae
 Magna sub aeternum commemoranda decus
Quidquid enim referunt cordati sensa Catonis.
 Et samii Condit Musa verenda senis
Dogmataquae antiquis celebrantur clara figuris
 Del phica vel quidquid littera graeca jubet
Possumus exemplis abste praediscere vivis,
 Quae his Romanorum tu munumenta refers.
Tu caput et regimen, Patriae tu gloria nostrae,
 Dignaque perpetui præaemia honoris habes.
Ordinis ipse refers insignia primus equestris
 Civilis pariter laurea prima tua est.
Et merito liceat jam nunc scio quoque dicere verum
 Verbaque certi loquis ex posuisse modis,
Publica de rebus si consultatio magnis
 Cogiturant sapiens aut grave comitium
Pondere majori cujus sententia grata
 Quam tua quæ ex magno pectore sensa ferat
Bellica signa canunt siquando horrentia in arma
 Venisse hostiles moenia ad alta duces

Caesareo properas animo dirasque cohortes
 Adque manus senas in sera bella trahis,
Sonipedumque levi digressas agmine turmas
 Dabit compositas ordine dextra tua
Pluraque commemorem quorsum hic insignia facta
 Quid refero numeris gesta cavenda meis?
Afficienda quidem majoris laude Poetae;
 Ad nobis favit candida musa tamen.
Accipias igitur, Moecenas carmina nostra
 Quae quamvis multa rusticitate sonent,
Condita nobilium nunquam natura negavit
 Munera: praecelsa dicere mente placent.
Munera quae veniunt animo perlata sereno
 Quantumvis humili munera missa manu
Hoc restabat adhuc longos, ut deprecer annos
 Magna tibi, ut cupio vivere fata sinant.
Mittere quod tantum Coelestia numina possunt
 Riddere, quaeque valent irrita vota mihi.
Si Deus hoc faciet cum jam fortuna secunda
 Incipiet rebus prospere adesse meis,
Eternis facient eadem monumenata libellis
 Gesta tua ut volitent cuncta per ora virūm
Quam sis magnanimus videant, quo sanguine natus,
 Quam gentilicūs gloria magna tuis.
In tamen ista aliud refero venientia tempus
 Deponenda quidem sed meliore modo,
Interim valeas generosa et clara propago,
 Ipse domus vestrae semper alumnus ero.



 CHRISTOPHORI DE PODIO
PETRUS CERDANUS, Juris, Utriusque, Doctor.
 Ut col-loquia sua in lucem emittat.

Te Plebs, cujus eques, respublica nostra precatur
 In lucem, ut premas, teque requirit, opus:
Rumpe moras irae generose remedia, Podi;

 Jam nomen laudat Gallus uterque tuum.
Jamque tuam celebrat felix Cathalonia famam
 Eja, age, tota pias fundit Arago preces.
Te rogat idque humili petit alma Valentia mente
 Sat lavit nitidum spongia aquosa librum
Profuit antiquae Fabii cum ratio Romae,
 Sic erit Hispanis utilis ista mora.
Qui cupit Hesperiae primordia noscere gentis
 Huc adsit: clara Podiüs, arte docet.
His Dertosei pandit miro ordine priscas
 Historias, nostri, quas siluere diu.
His veterum rerum docuit freta longa meare
 Et scopulos timidi posse fugare maris.
Abdita priscorum puro sermone resolvit
 Gesta graves nodos fortiaque arma ducum.
Sed tu es consilii mentisque capacior altae;
 Te Dertosa viget vindice, teque colit
Cum loqueris, cum gesta virum regumque recenses
 Castalius suavi defluit ore liquor.
Patria quas grates tanto Dertosa labore
 Dignas, quaeve dabit munera digna tibi?
Quantum restituis magni de more Camilli!
 Nestoreos igitur vive, Patrone, dies.
                            

 FINIS.