Vés al contingut

Pàgina:Els vells (1903).djvu/40

De Viquitexts
Aquesta pàgina ha estat revisada.

URSULA

Doneu-me, doneu-me la carta,

XALET (treient-se-la de la butxaca)

Teniu! Quin urc!

URSULA

Val més que...

XALET

No us en distregueu, que m'han dit que duia pressa.

URSULA

Vaja, cançoner!

XALET (entregant-li la carta)

Teniu.

URSULA

(deixant la carta damunt de la calaixera)

Quin home!

XALET

Sent aixís...

URSULA

Que us en aneu ja?

XALET

Sí. Que us-e sap greu?