comparansa d' una cosa que jo hi estich mòlt afectada. Vull dir, que quan ne veig pèls recons de casa, de trenyinas d' aquestas qu' heu dit, si hi ha alguna mosca qu' aleteja, me fa llástima, y agafo l' estrenyinador, y trenco la trenyina.¡Veus' aquí que la mosca fuig, y l' aranya 's queda rabiosa!
—¿Qu' estéu per qüentos?
—No gayre.
—Aném, que 's vá fent fosch.
—Donchs, bona nit y bon' hora.
—Adèu siau. Recordéus de lo qu' us he dit.
—Y vos de lo qu' us he promés.
—¡Qué me 'n feu poca de pòr!
—A qui no 'n tè, n' hi fan.
—Sòch l' aranya...
—Jo sòch l' estrenyinador.
Y cambiantse una llarga mirada, mitx de burla y mitx de desafío, se 'n anáren una per cada costat, dexant solitaria la font de sòta 'l ròure.
Tením de soposar que 'l lector ja endevinar tres cosas, sense que las hi espliquém.
La primera es, que l' heréu ennamorat, ab tot y la conversa de sòta 'l ròure, en la qual havia sigut re-
