| y que es posen al treball. Perque: asó com ha de ser Al fill prudent y ll[il·legible]al |
| Saro. | Si, Señor. tinga y desgarre el despach, |
| Dotor. | Sosegat, pues pera tot remey hai. |
| Saro. | Y senta se moriria; no Señor, no fasa tal. |
| Dotor. | Pues pendrém un altre mich, asoles aniré allá, |
| Saro. | Tampoc, si veu que no vach, li agarrará un batistot. |
| Dotor. | ¿Pues com ho vols arreglar? |
| Saro. | Ya hua pensat, y es de un modo millor, y tots em creurán. |
| Dotor. | Bona idea! Be has pensat! Asó es lo que em pasma á mi: |
| Saro. | Les glories al home ofusquen. Yo vech que el mes pentinat |
| Dotor. | Pues vamos, ya que has pensat el remey pera taparo, |
| Saro. | No huestic encara pues. |
| Dotor. | Que et falta? |
| Saro. | Lo principal, que es la amistat de vosté. |
| Dotor. | ¿Pues qué lhas perdut acás? |
| Saro. | Així meu ha dit vosté ara mateix enfadat. |
| Dotor. | Si que hua dit, pero ara que arrepentit et vech ya, |
| Saro. | ¿Com que som amics? |
| Dotor. | Com sempre. |