Pàgina:Cansons de la terra (1871).djvu/118

De Viquitexts
Salta a la navegació Salta a la cerca
Aquesta pàgina ha estat revisada.


  Fija du re che l'era a la finestra:
  — O ti tamburn, dùneme an pò iste rose. —
— Fija du re, dunèm lu vostir core. —
  — O dis, tamburn, andèle a dì a me pare. —
  — Monsì lu re, dunèm ra vostra fija. —
  — Dìme, tamburn, che mistè tu fai? —
-Ir me mistè l'e cull dir miradure. —
  — Dìme, tamburn, fàme ina stansieta,
  Famela sensa mun, sensa causin-nha,
  Famela sensa mun, sensa rubetta. —
—Monsì lu re, dijme an pò ina cosa,
  Che mistè fa ra vostra bela fija? —
  — Ra me fija ra fa le marsinette. —
  — Mna fassa sensa fì, augia e rubetta. —
—Va via, tamburn, si d'no ti farò pende. —
  — Sinqsent canun ajò pir mi difendmi. —
  — Dìme, tamburn, dìme chi l'è to pare? —
  — Me pare l'è u re de Ninghilterra. —
-0 dìme, tamburn, vostu pijè me fija? —
  — Mi nun vôi pì ra vostra bela fija,
  Ar me paìs u n'è dir pì zulìe. —
  —O dis, tamburn, al'intim ra uera. —
—Me pare l'ha zà fà uera a dì suvran:
  Tan plan rataplan, tan plan rataplan. —

(Canti Monferrini. — Ferraro.)